Basso 110

Wendelien van Oldenborgh per Il Ventre di Napoli

2009-02-24T07:49:00.000-08:00

Dal 7 al 11 febbraio l’artista Wendelien van Oldenborgh (Paesi Bassi, 1962; vive e lavora a Rotterdam) visiterà Napoli nel quadro del progetto ‘Il Ventre di Napoli’. Wendelien van Oldenborgh si interessa dei vari aspetti di identità culturali nella società. I suoi lavori rientrano nel suo progetto ‘base’ che s’intitola ‘A Certain Brazilianess’ che prende spunto della ‘productivity of difference’ mettendo in discussione l’idea di identità e nazionalità statiche, perché “identities are transformational, sliding and shifting in an ongoing complex stream of becoming”. http://www.acertainbrazilianness.net

Wendelien van Oldenborgh parlerá sul suo lavoro insieme con Gianluca Riccio e Patricia Pulles il 9 febbraio alle ore 19.30 al Palazzo delle Arti Napoli (PAN).

In het kader van het project ‘Il Ventre di Napoli’ verblijft kunstenaar Wendelien van Oldenborgh (NL, 1962; woont en werkt in Rotterdam) van 6 tot en met 11 februari in Napels. Wendelien van Oldenborgh is geïnteresseerd in diverse aspecten van culturele identiteiten in de samenleving. Haar projecten brengt ze onder in het allesomvattende project ‘A Certain Brazilianess’ dat start vanuit ‘the productivity of difference’. Hiermee stelt zij het idee van statische identiteiten en nationaliteiten ter discussie, want “identities are transformational, sliding and shifting in an ongoing complex stream of becoming”. http://www.acertainbrazilianness.net

Op 9 februari om 19.30u wordt Wendelien van Oldenborgh geïnterviewd over haar werk in het Palazzo delle Arti Napoli (PAN) door Gianluca Riccio en Patricia Pulles.

Libia Castro & Olafur Olafsson per Il Ventre di Napoli

2009-01-21T05:45:00.000-08:00

Dal 27 gennaio al 1 febbraio gli artisti Libia Castro & Olafur Olafsson (Spagna, 1971 & Islanda, 1973; vivono e lavorano a Rotterdam e Berlino) visiteranno Napoli nel quadro del progetto ‘Il Ventre di Napoli’. Castro & Olafsson si interessano delle possibilità di una società multiculturale e multinazionale. Spaziando in infinite forme, le loro installazioni abitano i diversi contesti della societá, arrivando, a volte perfino in stile simil-pubblicitario, a mostrare al publico i punti deboli della nostra società. http://www.libia-olafur.com

Libia Castro & Olafur Olafsson parleranno sul loro lavoro insieme con Adriana Rispoli e Patricia Pulles il 27 gennaio alle ore 19.30 al Palazzo delle Arti Napoli (PAN).

In het kader van het project ‘Il Ventre di Napoli’ verblijven kunstenaars Libia Castro & Olafur Olafsson (Spanje, 1971 & IJsland, 1973; wonen en werken in Rotterdam en Berlijn) van 27 januari t/m 1 februari in Napels. Castro & Olafsson interesseren zich voor de mogelijkheden van een multiculturele en multinationale samenleving. Zij nestelen zich in verschillende plekken in de maatschappij en maken in hun installaties op allerlei, soms zelfs reclame-achtige manieren het publiek opmerkzaam op de zwakke punten in onze samenleving. http://www.libia-olafur.com

Op 27 januari om 19.30u worden Castro & Olafsson geïnterviewd over hun werk in het Palazzo delle Arti Napoli (PAN) door Adriana Rispoli en Patricia Pulles.

Sacred Music in Naples

2009-01-18T09:08:00.000-08:00

Sacred music found expression in many activities of 18th century Naples and became a universal language that alowed different cultures to meet and interact.
(text from exhibition ‘La Citta Cantante, Napoli il Settecento e la musica sacra’, Universita degli Studi Orsolo Benincasa)

Pasolini over de Napolitanen

2009-01-18T09:07:00.001-08:00

Questa tribù [napoletano] ha deciso di estinguersi (...) rifiutendo il nuovo potere, ossia quella che chiamiamo la Storia o altrimenti la modernità. È un rifiuto sorto dal cuore della colletività contro cui non c’è niente da fare.
(P.P. Pasolini, Scritti Corsari, Milano 1975)

Il Basso va in alto

2008-12-25T05:03:00.000-08:00

Basso110 ha lasciato il suo posto, un piccolo appartamento a pianterreno (‘basso’)nel centro storico di Napoli in Piazza Gerolomini. Adesso Basso 110 si trova sul quinto piano di un palazzo nel centro storico. Presso Basso 110 si trovano informazioni sul progetto Il Ventre di Napoli e gli artisti. Poi nel 2009 Basso110 continuerà a fare presentazioni legato alla città di Napoli.

In primavera l progetto ‘ll Ventre di Napoli’ si concluderà con una mostra finale nel quale non saranno inclusi non solo lavori degli artisti di Rotterdam che sono venuti a Napoli, ma ci sara pure un lato napoletano.

Onlangs verhuisde Basso110*) van een klein appartement op de begane grond, een ‘basso’, aan de Piazza Gerolomini in het oude centrum van Napels. Op dit moment bevindt Basso110 zich op de 5e verdieping van een Napolitaans 18e-eeuws ‘palazzo’ in het oude centrum. In Basso110 is documentatie van de kunstenaars te vinden en kan de voortgang van het project ‘Il Ventre di Napoli’ gevolgd worden.

In 2009 wordt in Basso110 voortgegaan met het maken van presentaties gerelateerd aan de stad Napels. In het voorjaar wordt het project afgesloten met een tentoonstelling waarin niet alleen werk van de kunstenaars uit Rotterdam te zien is, maar tevens werk uit Napels wordt opgenomen.

*)
basso= 1. laag, 2. Napolitaanse benaming voor de typische, kleine behuizing voor de armeren waarbij men vanuit de straat rechtstreeks de woonkamer inkijkt die vaak tevens keuken en slaapkamer is.
Alto= hoog

Bright Lights, Big City

2008-12-11T06:08:00.000-08:00

La mostra ‘Bright Lights, Big City’, organizzata nel contesto del progetto ‘Il Ventre di Napoli’, presenta delle opere di Meris Angioletti & Angelo Boriolo, Ronald Cornelissen, Natascha Sturny e Luciano Catenacci & Paolo Polcari. Le opere scelte si legano alla grande città come contenitore del bene e del male, la città come un posto dove la gente trova riparo ma dove può governare anche la paura.

Il film 'Pedro & Linh' di Meris Angioletti & Angelo Boriolo (Italia,1977, 1976; vivono e lavorano a Parigi e Milano) racconta le esperienze degli scrittori Pedro Ruiz (Cuba) e Linh Dinh (Vietnam) come ospiti in una nuova città e una nuova cultura. Tutti e due gli scrittori sono profughi e sono stati offerti asilo da 'Cities of Asylum', un’iniziativa del cosiddetto 'International Parliament of Writers' fondato nel 1996 che offre asilo a scrittori e intellettuali che hanno dovuto fuggire il loro paese per motivi politici. Questa situazione è molto attuale, visto che adesso una fondazione olandese vuole offrire asilo allo scrittore italiano Roberto Saviano.Nei suoi disegni, Ronald Cornelissen (Olanda, 1960; vive e lavora a Rotterdam) raffigura il rapporto tra l’individuo, lo spazio urbano e la società moderna. Tale rapporto viene rappresentato in modo astratto nelle sue istallazioni fatte di cartone. Il fatto che il nostro spazio personale e privato diventa sempre più pubblico è un tema fisso nel suo lavoro. Natascha Sturny (Svizzera, 1976; vive e lavora a Londra) sta visitando da più di un anno le communità di zingari fuori Napoli dove spesso la gente arriva dopo lunghi viaggi attraverso l’Europa. Le foto di ‘We have been made city outlaws’ mostrano i bambini che, secondo Sturny, sono molto importanti: ‘the children are our future and are the generation to work with. They are at an age where the mind is not polluted with prejudice and open to transform to new levels of human understanding’. Le musiche composte da Luciano Catenacci e Paolo Polcari (Italia, 1969, 1968; vivono e lavorano a Roma e Napoli) fa sentire, tramite i sensi, i loro sentimenti per la loro città di nascità, Napoli.

La mostra ‘Bright Lights, Big City’ è aperta martedì sera 25 novembre dalle ore 19 alle 22 e poi su appuntamento: tel 338 423 7418 oppure basso110@gmail.com.

De presentatie ‘Bright Lights, Big City’ in het kader van het project Il Ventre di Napoli presenteert werken van Meris Angioletti & Angelo Boriolo, Ronald Cornelissen, Natascha Sturny e Luciano Catenacci & Paolo Polcari. De geselecteerde werken verhouden zich tot de grote stad als container van goed en kwaad; de stad als een plek waar mensen beschutting kunnen vinden maar ook als plek waar angst regeert.

De film 'Pedro & Linh' van Meris Angioletti & Angelo Boriolo (I, 1977, 1976; wonen en werken in Parijs en Milaan) gaat in op de ervaringen van de schrijvers Pedro Ruiz uit Cuba en Linh Dinh uit Vietnam als gasten in een nieuwe stad en een nieuwe cultuur. Beide schrijvers zijn gevlucht uit hun vaderland en kregen asiel aangeboden door de 'Cities of Asylum', een iniatiatief van het in 1996 opgerichte 'International Parliament of Writers' dat asiel biedt aan schrijvers en intellectuelen die hun vaderland hebben moeten ontvluchten wegens politieke motieven. Deze situatie is op dit moment weer zeer actueel nu een Nederlandse stichting de Italiaanse schrijver Roberto Saviano politiek schrijversasiel wil aanbieden. Ronald Cornelissen (NL, 1960; woont en werkt in Rotterdam) verbeeldt in zijn tekeningen -en op abstractere wijze in zijn grote kartonnen installaties- de relatie van het individu tot de stedelijke ruimte en de moderne samenleving. Het steeds openbaarder worden van onze persoonlijke, private ruimte is een steeds terugkerend thema in zijn werk. Natascha Sturny (CH, 1976; woont en werkt in Londen) bezoekt sinds ruim een jaar de zigeuner-gemeenschappen aan de rand van de stad Napels, waar mensen veelal terechtkomen na lange zwerftochten door Europa. ‘We have been made city outlaws’ is een serie foto’s die de kinderen op deze plekken toont. Voor Sturny zijn zij van belang: ‘the children are our future and are the generation to work with. They are at an age where the mind is not polluted with prejudice and open to transform to new levels of human understanding’. De muziek gecomponeerd door Luciano Catenacci en Paolo Polcari (I, 1969, 1968; wonen en werken in Napels en Rome) verbeeldt op meer zintuiglijke manier hun gevoelens met betrekking tot hun geboortestad Napels.

De tentoonstelling ‘Bright Lights, Big City’ is te zien op dinsdagavond 25 november van 19- 22 uur en daarna op afspraak. U kunt hiervoor contact opnemen met Patricia Pulles op 338 423 7418 of basso110@gmail.com

Katarina Zdjelar per Il Ventre di Napoli

2008-12-11T06:06:00.000-08:00

Dal 10 al 21 dicembre l’artista olandese Katarina Zdjelar (Serbia, 1979; vive e lavora a Rotterdam) visiterà Napoli nel quadro del progetto ‘Il Ventre di Napoli’. Katarina Zdjelar osserva in modo dettagliato sia cambiamenti della società attraverso le contaminazioni linguistiche che quelli del linguaggio parlato come effetto di trasformazioni a livello socio-culturale. L’oggetto non è la lingua in sé, ma lo strumento che Katarina Zdjelar usa nel suo lavoro.
http://katarinazdjelar.wordpress.com

Katarina Zdjelar parlerá sul suo lavoro insieme con Viviana Checchia e Patricia Pulles il 17 dicembre alle ore 18 al Palazzo delle Arti Napoli (PAN).

In het kader van het project ‘Il Ventre di Napoli’ verblijft kunstenaar Katarina Zdjelar (Servië, 1979; woont en werkt in Rotterdam) van 10 tot en met 21 december in Napels. Katarina Zdjelar observeert nauwgezet de samenleving en haar omgang met taal. Ze is geïnteresseerd in de vorming van taal en het gesproken woord. Taal is niet het onderwerp, maar het gereedschap waar Katarina Zdjelar in haar werk mee werkt en waarmee ze indirect verwijst naar het constant veranderende karakter van taal en van onze huidige samenleving. (http://katarinazdjelar.wordpress.com)

Op 17 december om 18.00u wordt Katarina Zdjelar geïnterviewd over haar werk in het Palazzo delle Arti Napoli (PAN) door Viviana Checchia en Patricia Pulles.

Ronald Cornelissen per Il Ventre di Napoli

2008-11-24T14:24:00.000-08:00

Dal 22 november al 8 dicembre l’artista olandese Ronald Cornelissen (NL, 1960; vive e lavora a Rotterdam) visiterà Napoli nel quadro del progetto ‘Il Ventre di Napoli’.

Nei suoi disegni Ronald Cornelissen raffigura il rapporto tra l’individuo, lo spazio urbano e la società moderna. Tale rapporto viene rappresentato in modo astratto nelle sue installazioni fatte di cartone. Il fatto che il nostro spazio personale e privato diventa sempre più pubblico è un tema fisso nel suo lavoro. (www.ronalcornelissen.com)

Ronald Cornelissen parlerá sul suo lavoro giovedi 27 novembre alle ore 18 al Palazzo delle Arti Napoli (PAN). Il lavoro di Cornelissen fa parte della mostra ‘Bright Lights, Big City’ in Basso110 (25 november t/m 7 december) con lavori di Meris Angioletti & Angelo Boriolo, Ronald Cornelissen, Natascha Sturny e Luciano Catenacci & Paolo Polcari.

In het kader van het project ‘Il Ventre di Napoli’ verblijft kunstenaar Ronald Cornelissen (NL, 1960; woont en werkt in Rotterdam) van 22 november tot 8 december in Napels.

Ronald Cornelissen verbeeldt in zijn tekeningen -en op abstractere wijze in zijn grote kartonnen installaties- de relatie van het individu tot de stedelijke ruimte en de moderne samenleving. Het steeds openbaarder worden van onze persoonlijke, private ruimte is een steeds terugkerend thema in zijn werk. (www.ronaldcornelissen.com)

Op donderdag 27 november om 18.00u wordt Ronald Cornelissen geïnterviewd over zijn werk in het Palazzo delle Arti Napoli (PAN). Het werk van Ronald Cornelissen maakt tevens deel uit van de tentoonstelling Bright Lights, Big City in Basso110 (25 november t/m 7 december) met werken van Meris Angioletti & Angelo Boriolo, Ronald Cornelissen, Natascha Sturny e Luciano Catenacci & Paolo Polcari.

Musica: Brigada Internazionale

2008-11-20T06:01:00.000-08:00

"BRIGADA INTERNAZIONALE"
Una società in cui un oggetto per produrre musica si progetta negli Stati Uniti, si produce (...in condizioni ignobili) in Cina e poi viaggia per tutto il pianeta senza limitazioni diventando un oggetto di culto dovrebbe essere una società muta. Senza musica e senza gioia. Se le merci possono attraversare i cinque continenti senza problemi mentre uomini, donne e bambini sono costretti tra mille pericoli a scampare fame, ingiustizia e guerra significa che dovremmo per decenza pedere la voce. "Nostra patria è il mondo intero" recitava una vecchia canzone anarchica, ma si sa gli anarchici finivano ghigliottinati, garrotati o in galera, mentre le loro maestà di ieri e di oggi ancora ci guardano dalle loro statue nelle nostre piazze, o sguazzano nelle piscine del billionaire. Un mondo al contrario. Ma muti non vogliamo stare e a cantare e ballare non devono restare solo questi "birichini". In attesa della grande rivoluzione la Brigada Internazionale porta in giro la meravigliosa musica della gente più povera della terra. E lo fa in allegria. Per dispetto.

- wordt nog vertaald door mij, zie alvast: www.myspace.com/brigadainternazionale

De Napolitaanse kerststal

2008-11-14T04:54:00.000-08:00

Op dit moment is op een steenworp afstand van mijn huis in het Centro Storico de kerstmarkt van San Gregorio Armeno begonnen. Hier kan alles voor de kerststal ingekocht worden, van de stal en omgeving zelf tot alle figuurtjes gemaakt van plastic, gisp of terracotta. De Napolitaanse Kerststal is een fenomeen op zich. De Napolitaanse ‘presepe’ ontstaat in de 18e eeuw vertellen Ulderico Pinfildi en Imma Marasco die ik bezoek in hun ‘laboratorio’ met Parisa Yousef Doust en Patrick Thomson. Centraal staat altijd de ‘Natività’, de Geboorte van Jezus, maar de Napolitaanse kerststal beperkt zich niet alleen tot de stal-scène!. Er zijn talloze andere gebeurtenissen uit het Kerstverhaal te zien: de Annunciatie; de herberg waar Maria en Jozef geen onderdak vonden; de scène waarbij de Herders de ster zien die de geboorte van Jezus aankondigt; het bezoek van de Drie Koningen; de Vlucht naar Egypte etcetera. Al deze scènes worden bevolkt door verschillende mensen en dieren zoals muzikanten, een herbergier, vissers, dorpelingen met een ezel, een odalisk, een bedelaar, een boer met schapen, een kastagneverkoopster, een pijprokende man etcetera. De setting van het geheel is een landschap van tempelruïnes en Napolitaanse dorpsstraatjes zoals nu nog te zien zijn in het centrum van Napels en in dorpjes in Zuid-Italië. Deze ruïnes hebben enerzijds een symbolische waarde; op deze oude ruïnes zou het nieuwe geloof gaan groeien dat Jezus tijdens zijn leven zou gaan verkondigen. Anderzijds waren de ruïnes in de 18e eeuw aan de orde van de dag, omdat in die tijd Herculaneum en Pompei werden opgegraven. Deze plekken inspireerden niet alleen de makers van de kerststallen, maar ook schrijvers als Goethe die op zijn ‘Italienische Reise’ naar het zuiden afzakte en schilders uit Nederland als Anton Pitloo die zich in Napels vestigde en hier zou gaan uitmaken van de School van Posilipo. In de 18e eeuw werd Napels overheerst werd door de Spaanse ‘Borboni’, de Bourbon-dynastie. Koning Ferdinando IV regeerde over Napels dat deel uitmaakte van het Koninkrijk van de Twee Siciliën. De Napolitaanse ‘Presepe’ reflecteert in elk opzicht de tijd van de Borboni, zo ook de kostuums van de figuren in de kerststal. Naast de vaak kostbare kostuums, zijn er figuren met muziekinstrumenten, minutieus gemaakt van ivoor, ebbenhout, zilver. De figuren in de kerststal zijn circa 55 cm hoog en worden met de hand gemaakt van ijzerdraad en stro. De hoofdjes zijn van terracotta en hebben glazen oogjes; de armen en benen zijn vaak van hout gemaakt. Door het ijzerdraad kunnen de figuren in alle mogelijke standen gebogen worden. We staan stil bij een grote groep van Turkse muzikanten die in het laboratorium is opgesteld. Dit zijn, vertelt Ulderico, muzikanten die de Drie Koningen vergezelden op hun reis vanuit het Oosten. Onder de Turken is ook een zwarte man te zien. Deze figuren werden gemodelleerd naar de buitenlanders in Napels. Aan het eind van de 18e eeuw was er een grote gemeenschap Turken in Napels en hadden veel rijke Napolitaanse families zwarte slaven. Ulderico vertelt dat hij probeert daar waar mogelijk is een eigen kijk op het kerstverhaal te geven. Zo lichtte hij de scène van de Vlucht naar Egypte uit de kerststal en probeert de vluchtende Jozef en Maria met hun pasgeboren kind in een eigentijds daglicht te plaatsen. Naast figuren voor in de kerststal wijdt het laboratorium van Ulderico zich ook aan de figuur van Pulcinella, die soms zelfs in de kerststal kan verschijnen. Pulcinella is een figuur met witte kledij en een zwart masker die alle ondeugden vertegenwoordigt die de Napolitaan bezit: het niet willen werken, altijd willen slapen, altijd willen eten (en veel!) etcetera. Pulcinella maakt zo dus eigenlijk de Napolitaan belachelijk. Vaak zie je Pulcinella gecombineerd met de ‘corna’ (hoorn). De corna staat symbool voor vrruchtbaarheid en weert tegelijkertijd het ongeluk af. Napolitanen zijn een erg bijgelovig volk. De prijs van een figuur in de kersstal varieert van 500 tot 1.000 euro en kerststallen worden dan nu vooral gemaakt voor rijke verzamelaars in binnen-en buitenland. Vroeger werden de kerststallen in opdracht vervaardigd voor de koning en de kerken. In de Reggia van Caserta, het Versailles van Zuid-Italië, is bijvoorbeeld de koninlijke kerststal nog te bezichtigen en in het Chiostro di San Martino in Napels staat de beroemde Presepe Cuciniello. In Nederland wordt in het Catharijnenconvent in Utrecht altijd in de kerstperiode een Napolitaanse kerststal opgesteld.

Parisa Yousef Doust per Il Ventre di Napoli

2008-11-02T08:04:00.000-08:00

Dal 1 al 12 november il filmmaker olandese Parisa Yousef Doust (Iran, 1973; vive e lavora a Rotterdam) visiterà Napoli nel quadro del progetto ‘Il Ventre di Napoli’.

I cortometraggi sperimentali di Parisa Yousef Doust mostrano aspetti di culture diverse che si fondano in modo fluido in una nuova identità. Il ruolo di ricordi di migrazioni e le conseguenze tragiche quali alienazione, l'assenza di un senso di casa e rapporti familiari hanno un ruolo importante nel suo lavoro.

Il cortometraggio 'la Storia di un Tappeto Volante a Zwolle' (2004) riflette la posizione dell'autrice come un' estranea che osserva la sua famiglia e la posizione della sua famiglia nella società olandese. Tutto questo viene visto attraverso gli occhi di un tappeto volante che vola basso sopra il quartiere, mostrando un paesaggio nuovo. In questo film si fondano un quartiere tipicamente olandese e un incontro tipico di una famiglia di immigrati.

Parisa Yousef Doust parlerá sul suo lavoro e fa vedere alcuni di suoi film mercoledì 5 november alle ore 18 al Palazzo delle Arti Napoli (PAN).

In het kader van het project ‘Il Ventre di Napoli’ verblijft filmmaakster Parisa Yousef Doust (Iran, 1973; woont en werkt in Rotterdam) van 1 tot 12 november in Napels.

De experimentele korte films van Parisa Yousef Doust tonen aspecten van verschillende culturen die op vloeibare wijze samenkomen in een nieuwe identiteit. De rol van herinneringen bij migratie en de tragisch gevolgen ervan zoals vervreemding en het ontbreken van een thuisgevoel en familiebanden spelen een belangrijke rol in haar werk.

De korte film ‘Het Verhaal van een Vliegend Tapijt in Zwolle’(2004) is een weerspiegeling van de positie van de maakster als observerende buitenstaander binnen haar familie en van de positie van haar familie binnen de Nederlandse maatschappij. Dit alles wordt bezien door de ogen van een vliegend tapijt dat over de wijk scheert. Een oerhollandse wijk en een typisch samenzijn van een immigrantengezin smelten in deze film samen tot een nieuw landschap.

Op 5 november om 18.00u geeft Parisa Yousef Doust een lezing over haar werk in het Palazzo delle Arti Napoli (PAN). Toegang gratis.

Mohammed Benzakour per Il Ventre di Napoli

2008-10-13T07:15:00.000-07:00

Dal 10 al 22 ottobre lo scrittore olandese Mohammed Benzakour visiterà Napoli nel quadro del progetto ‘Il Ventre di Napoli’. Tra le altre cose, Benzakour scrive per alcuni quotidiani nazionali olandesi quali il Volkskrant e l’NRC Handelsblad. Benzakour è nato in Marocco e sua famiglia si è emigrata in Olanda quando aveva tre anni. Solo una settimana fa ha partecipato al dibattito nazionale sui nuovi problemi con i giovani marocchini in Olanda cercando di illustrare aspetti di questa cultura visti dal suo sfondo marocchino per così dare ai politici olandesi i mezzi per gestire questa problematica.

Per ‘Il Ventre di Napoli’ Benzakour scriverà un testo ispirato al suo soggiorno nella città di Napoli.

Verblijf Mohammed Benzakour voor Il Ventre di Napoli
In het kader van het project ‘Le Ventre di Napoli’ verblijft schrijver Mohammed Benzakour van 10- 22 oktober in Napels. Benzakour schrijft voor onder andere de Nederlandse nationale kranten als Volkskrant en NRC Handelsblad. Benzakour werd geboren in Marokko en verhuisde op zijn derde naar Nederland. Vorige week nog mengde hij zich in het nationale debat over de onlangs weer opspelende problemen met Marokkaanse jongeren in Nederland waarbij hij vanuit zijn Marokkaanse achtergrond trachtte aspecten uit deze cultuur toe te lichten en zo de Nederlandse politiek gereedschap in handen te geven hoe om te gaan met deze problematiek.

Voor ‘Le Ventre di Napoli’ zal Benzakour een tekst schrijven naar aanleiding van zijn verblijf in de stad Napels.

gli ospiti/ de gasten

2008-10-13T04:31:00.000-07:00

Il Ventre di Napoli - Participanti (date provvisorie)

Ottobre 2008:
Mohammed Benzakour (Morocco, 1972)
Mohammed Benzakour è opinionista e scrittore, appassionato di caffè e di calcio. Nei suoi articoli descrive con umorismo e parole taglienti gli sviluppi sociali nella società olandese ‘multi-culturale’.
http://www.benzakour.eu

Novembre 2008:
Parisa Yousef Doust (Iran, 1973)
Nei suoi film e foto Parisa Yousef Doust mostra aspetti di culture diverse che si fondano in modo fluido in una nuova identità. Il ruolo di ricordi di migrazioni e le conseguenze tragiche quali alienazione, l'assenza di un senso di casa e rapporti familiari hanno un ruolo importante nel suo lavoro.

Ronald Cornelissen (Olanda, 1960)
Nei suoi disegni Ronald Cornelissen raffigura il rapporto tra l’individuo, lo spazio urbano e la società moderna. Tale rapporto viene rappresentato in modo astratto nelle sue installazioni fatte di cartone. Il fatto che il nostro spazio personale e privato diventa sempre più pubblico è un tema fisso nel suo lavoro.
http://wwaldcornelissen.com/rcblog

Dicembre 2008:
Katarina Zdjelar (Serbia, 1979)
Katarina Zdjelar osserva in modo dettagliato sia cambiamenti della società attraverso le contaminazioni linguistiche che quelli del linguaggio parlato come effetto di trasformazioni a livello socio-culturale. L’oggetto non è la lingua in sé, ma lo strumento che Katarina Zdjelar usa nel suo lavoro.
http://katarinazdjelar.wordpress.com

Gennaio 2009:
Rossella Biscotti (Italia, 1978)
Il lavoro di Rossella Biscotti si basa su aspetti quali tempo e memoria. Nel suo lavoro il sottile confine tra fiction e non-fiction crea spazio per una nuova versione di una storia o di un luogo: in esso non esiste un unico racconto di eventi.
http://www.rossellabiscotti.com

Libia Castro & Olafur Olafsson (Spagna, 1971 & Islanda, 1973)
Castro & Olafsson si interessano delle possibilità di una società multiculturale e multinazionale. Spaziando in infinite forme, le loro installazioni abitano i diversi contesti della societá, arrivando, a volte perfino in stile simil-pubblicitario, a mostrare al publico i punti deboli della nostra società.
http://www.libia-olafur.com

Febbraio 2009:
Wendelien van Oldenborgh (NL, 1962)
Wendelien van Oldenborgh si interessa dei vari aspetti di identità culturali nella società. I suoi lavori rientrano nel suo progetto ‘base’ che s’intitola ‘A Certain Brazilianess’ che prende spunto della ‘productivity of difference’ mettendo in discussione l’idea di identità e nazionalità statiche, perché “identities are transformational, sliding and shifting in an ongoing complex stream of becoming”.
http://www.acertainbrazilianness.net

Il Ventre di Napoli - Deelnemers (data onder voorbehoud)
Oktober 2008:
Mohammed Benzakour (Marokko, 1972)
Mohammed Benzakour is columnist en schrijver, liefhebber van koffie (espresso), voetbal (Maradona) en beschrijft in zijn artikelen en columns met humor en scherpe pen de sociaal-maatschappelijke ontwikkelingen in de Nederlandse ‘multi-culturele’ samenleving.
http://www.benzakour.eu

November 2008:
Parisa Yousef Doust (Iran, 1973)
Parisa Yousef Doust toont in haar films en foto’s aspecten van verschillende culturen die op vloeibare wijze samenkomen in een nieuwe identiteit. De rol van herinneringen bij migratie en de tragisch gevolgen ervan zoals vervreemding en het ontbreken van een thuisgevoel en familiebanden spelen een belangrijke rol in haar werk.

Ronald Cornelissen (NL, 1960)
Ronald Cornelissen verbeeldt in zijn tekeningen -en op abstractere wijze in zijn grote kartonnen installaties- de relatie van het individu tot de stedelijke ruimte en de moderne samenleving. Het steeds openbaarder worden van onze persoonlijke, private ruimte is een steeds terugkerend thema in zijn werk.
http://www.ronaldcornelissen.com/rcblog

December 2008:
Katarina Zdjelar (Servië, 1979)
Katarina Zdjelar observeert nauwgezet de samenleving en haar omgang met taal. Ze is geïnteresseerd in de vorming van taal en het gesproken woord. Taal is niet het onderwerp, maar het gereedschap waar Katarina Zdjelar in haar werk mee werkt en waarmee ze indirect verwijst naar het constant veranderende karakter van taal en van onze huidige samenleving.
http://katarinazdjelar.wordpress.com

Januari 2009:
Rossella Biscotti (Italië, 1978)
Rossella Biscotti werkt met aspecten als tijd, geheugen waarbij de grens tussen fictie en non-fictie niet altijd meer even duidelijk is, hetgeen ruimte creëert voor een nieuwe vertelling van een geschiedenis of van een plek. Zij toont in haar werk aan dat een eenduidige vertelling van gebeurtenissen niet bestaat.
http://www.rossellabiscotti.com

Libia Castro & Olafur Olafsson (Spanje, 1971 & IJsland, 1973)
Castro& Olafsson interesseren zich voor de mogelijkheden van een multiculturele en multinationale samenleving. Zij nestelen zich in verschillende plekken in de samenleving en maken in hun installaties op allerlei verschillende, soms zelfs reclame-achtige manieren het publiek opmerkzaam op de zwakke plekken in onze samenleving.
http://www.libia-olafur.com

Februari 2009:
Wendelien van Oldenborgh (NL, 1962)
Wendelien van Oldenborgh is geïnteresseerd in diverse aspecten van culturele identiteiten in de samenleving. Haar projecten brengt ze onder in het allesomvattende project ‘A Certain Brazilianess’ dat start vanuit ‘the productivity of difference’. Hiermee stelt zij het idee van statische identiteiten en nationaliteiten ter discussie, want “identities are transformational, sliding and shifting in an ongoing complex stream of becoming”.
http://www.acertainbrazilianness.net

Biutiful Cauntri

2008-10-08T07:40:00.000-07:00

Gisteravond de film 'Biutiful Cauntri' gezien in de ruimte van Nathalie de St Phalle in Palzzo Spinelli, een enorm groot palazzo met heel veel schitterende appartementen.
http://www.biutifulcauntri.it/
over het afvalprobeem en het illegale storten van afval. Ook al kon ik niet alles volgen, zeiden de beelden van mekkerende lammetjes geboren op afvalgrond en zigeunerkindjes spelend op de afvalbergen genoeg...
Andere film die alle misstanden hier aan de kaak stelt, dwz die van de Camorra is natuurlijk Gomorra
http://www.robertosaviano.it/
Alsje deze films echter gezien hebt, vergaat je de lust hier te leven.